و هيچ عريان ، طواف خانه نكند و چنان نداند كه چون برهنه باشد مانند كودك مادرزاد از مَساوى و مَعايب عريان خواهد بود . و ديگر آنكه از پسِ اين سال هيچ مشرك مأذون نيست كه حج بگزارد ، و ديگر آنكه هر كافرى كه از خدا و رسول عهدى مؤجّل داشته باشد در عهد خويش بپايد تا مدت منقضى شود و اگر او را عهدى نباشد تا مدت چهار ماه در زينهار است ؛ يعنى از دهم ذى الحجه تا دهم ربيع الآخر . و اگر از اين پس ، مسلمانى نگيرد ، جان و مال او به هدر خواهد بود . و فرمود ابوبكر را در امر خود مختار كن ، اگر خواهد ملازمِ خدمتِ تو باشد و اگر نه ، به مدينه برگردد . پس ناقهء غضبا را به امير المؤمنين عليه السلام داد تا برنشست و با جابربن عبدالله حركت فرمود . روز دوم به ابى بكر رسيد و آيات برائت را از وى بگرفت و او را در آمدن و برگشتن مختار كرد . ابوبكر به مدينه برگشت و به حضرت رسول صلى الله عليه و آله عرض كرد كه مرا از براى كارى اهل و لايق دانستى كه گردن‌ها به سوى آن كشيده شده بود ، چون پاره‌اى راه رفتم مرا معزول ساختى . پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود : من تو را معزول نساختم بلكه خدا تو را معزول ساخت . از آن طرف ، علىِ مرتضى ، آيات را بگرفت و پست و بلندِ زمين را درهم نورديد تا به مكه رسيد و اعمال حجّ به جا آورد و در سه روز تشريق در مجمع كفار و مشركين كه تمام دل‌ها از بغض و عداوت على آكنده بودند ، هر صبح و شام آيات برائت و فرمايشات رسول خدا صلى الله عليه و آله را بر مردم تبليغ فرمود « 1 » و پس از انجام امر ، از مكه مراجعت فرمود و ليكن در طريق اقتصاد سير مىفرمود . از زمانى كه على عليه السلام حركت كرده بود ، وحى در باب على از رسول خدا صلى الله عليه و آله منقطع

--> ( 1 ) . رك : مناقب آل أبي طالب « فصل في الاستتابة والولاية » .